Złamanie obojczyka
Jeden z częstszych urazów obręczy barkowej — najczęściej po upadku na bark lub wyciągniętą rękę; daje ból, obrzęk i ograniczenie ruchu ręki.
Co to jest?
Obojczyk to kość łącząca mostek z łopatką. Złamanie dotyczy najczęściej jego środkowej części i powstaje wskutek urazu. To jeden z częstszych złamań, szczególnie u osób aktywnych i sportowców.
Typowe objawy
- Ból w okolicy obojczyka bezpośrednio po urazie.
- Obrzęk, tkliwość, często wyczuwalny lub widoczny uskok.
- Ograniczenie ruchu ręki z powodu bólu.
- Czasem charakterystyczne „opadanie” barku po stronie urazu.
Częste przyczyny i kto choruje?
Najczęściej upadek wprost na bark lub na wyciągniętą rękę.
Urazy sportowe (rower, narty, sporty kontaktowe) i komunikacyjne.
U dzieci i młodzieży to jedno z częstszych złamań.
Jak wygląda leczenie?
Większość złamań obojczyka, zwłaszcza bez znacznego przemieszczenia, leczy się zachowawczo: unieruchomienie (temblak), kontrola bólu, a następnie rehabilitacja.
Leczenie operacyjne (zespolenie) rozważa się przy znacznym przemieszczeniu, skróceniu, złamaniu otwartym lub wieloodłamowym. O sposobie leczenia decyduje lekarz po ocenie RTG.
Najczęstsze pytania
Czy złamany obojczyk trzeba operować?
Najczęściej nie — większość zrasta się w unieruchomieniu. Operację rozważa się przy dużym przemieszczeniu, skróceniu lub złamaniu otwartym.
Jak długo trwa zrost?
Zwykle kilka tygodni; pełny powrót do sportu zazwyczaj dłużej, zależnie od typu złamania i leczenia.
Czy zostanie zgrubienie?
Po zroście, zwłaszcza zachowawczym, może pozostać wyczuwalne zgrubienie kostne — zwykle bez wpływu na funkcję.
Co robić tuż po urazie?
Unieruchomić rękę w temblaku, schłodzić okolicę i zgłosić się po ocenę; pilnie — przy złamaniu otwartym, dużej deformacji lub drętwieniu ręki.
Masz takie objawy?
Umów konsultację — ocena barku, badanie i plan leczenia dopasowany do Ciebie.
Treści mają charakter informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują konsultacji lekarskiej — o przyczynie dolegliwości i sposobie leczenia decyduje lekarz po badaniu i ewentualnej diagnostyce obrazowej (USG, RTG, MR).