Kolano

Złamanie w okolicy kolana

Złamanie rzepki, dalszego końca kości udowej lub bliższego końca piszczeli — po urazie; daje silny ból, obrzęk i niemożność obciążenia nogi. Wymaga pilnej oceny.

Co to jest?

To złamanie kości tworzących kolano: rzepki, dalszego końca kości udowej lub bliższego końca piszczeli (tzw. plateau). Powstaje wskutek urazu i często wiąże się z dużym obrzękiem oraz niemożnością obciążenia nogi.

Typowe objawy

  • Silny ból kolana bezpośrednio po urazie.
  • Szybko narastający obrzęk, często zasinienie.
  • Niemożność obciążenia nogi lub wyprostowania kolana.
  • Czasem widoczna deformacja.
  • Tkliwość i ból przy każdej próbie ruchu.

Częste przyczyny i kto choruje?

U młodszych zwykle uraz wysokoenergetyczny (wypadek, upadek z wysokości, sport).

U osób starszych — upadek przy osłabionej kości (osteoporoza).

Ryzyko zwiększają osteoporoza i podeszły wiek.

Jak wygląda leczenie?

Złamania bez przemieszczenia często leczy się zachowawczo: unieruchomienie, odciążenie i kontrola bólu, a następnie stopniowa rehabilitacja pod kontrolą lekarza.

Złamania przemieszczone, obejmujące powierzchnię stawową lub wieloodłamowe zwykle wymagają leczenia operacyjnego (zespolenie). O sposobie leczenia decyduje lekarz po ocenie RTG, często TK.

Najczęstsze pytania

Czy każde złamanie kolana wymaga operacji?

Nie. Złamania bez przemieszczenia często goją się w unieruchomieniu. Operację rozważa się przy przemieszczeniu lub zajęciu powierzchni stawowej.

Kiedy można obciążać nogę?

O momencie i zakresie obciążania decyduje lekarz — zależnie od typu złamania i sposobu leczenia. Zbyt wczesne obciążanie grozi przemieszczeniem.

Jak długo trwa zrost?

Zwykle kilka tygodni; pełny powrót sprawności dłużej, zależnie od typu złamania i rehabilitacji.

Co robić tuż po urazie?

Unieruchomić nogę, schłodzić okolicę i pilnie zgłosić się po pomoc — zwłaszcza przy deformacji, silnym bólu lub niemożności obciążenia.

Masz takie objawy?

Umów konsultację — ocena kolana, badanie i plan leczenia dopasowany do Ciebie.

Treści mają charakter informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują konsultacji lekarskiej — o przyczynie dolegliwości i sposobie leczenia decyduje lekarz po badaniu i ewentualnej diagnostyce obrazowej (USG, RTG, MR).