Uszkodzenie stożka rotatorów
Częsta przyczyna bólu i osłabienia barku — ścięgna stożka rotatorów mogą ulec naderwaniu nagle po urazie albo zużywać się stopniowo z wiekiem.
Co to jest?
Stożek rotatorów to zespół czterech ścięgien, które stabilizują głowę kości ramiennej w panewce i umożliwiają unoszenie oraz obracanie ramienia. Uszkodzenie polega na częściowym lub całkowitym przerwaniu jednego lub kilku z tych ścięgien — najczęściej ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego.
Typowe objawy
- Ból z boku i u góry barku, często promieniujący w dół ramienia.
- Osłabienie przy unoszeniu i obracaniu ręki.
- Ból nasilający się w nocy, zwłaszcza przy leżeniu na chorym barku.
- Trudność z sięganiem nad głowę i za plecy.
- Czasem trzeszczenie lub uczucie „przeskakiwania” przy ruchu.
Częste przyczyny i kto choruje?
Najczęściej dochodzi do stopniowego zużycia ścięgien wraz z wiekiem — tkanka słabnie i staje się podatna na uszkodzenie.
Zerwanie może też nastąpić nagle, po urazie: upadku na rękę lub gwałtownym dźwignięciu.
Ryzyko zwiększają powtarzalna praca z rękami nad głową i sport rzutowy. Problem narasta z wiekiem i częściej dotyczy ręki dominującej po 40. roku życia.
Jak wygląda leczenie?
U większości osób leczenie zaczyna się zachowawczo: odciążenie, leki przeciwzapalne i fizjoterapia wzmacniająca stożek rotatorów oraz pracę łopatki.
Przy dużych, pełnościennych zerwaniach — zwłaszcza u osób aktywnych — oraz gdy dolegliwości utrzymują się mimo leczenia, rozważa się artroskopową rekonstrukcję ścięgna. O wyborze decyduje lekarz po badaniu i ocenie obrazowej (USG lub MR).
Najczęstsze pytania
Czy uszkodzony stożek rotatorów zrośnie się sam?
Naderwane ścięgno nie „zrasta się” samoistnie, ale przy mniejszych uszkodzeniach objawy często udaje się opanować leczeniem zachowawczym i wzmocnieniem otaczających mięśni. Większe, pełnościenne zerwania zwykle wymagają rozważenia operacji.
Czy zawsze potrzebna jest operacja?
Nie. U dużej części osób, zwłaszcza przy częściowych uszkodzeniach, wystarcza fizjoterapia. Zabieg rozważa się przy pełnych zerwaniach, utrzymującym się osłabieniu lub braku poprawy po leczeniu zachowawczym.
Jak rozpoznaje się uszkodzenie?
Podstawą jest badanie kliniczne barku. Uszkodzenie ścięgien potwierdza się najczęściej w USG lub rezonansie magnetycznym.
Czy nieleczone uszkodzenie się powiększa?
Tak, z czasem zerwanie może się powiększać, a mięsień ulegać zanikowi — dlatego przy utrzymujących się objawach warto nie zwlekać z diagnostyką.
Masz takie objawy?
Umów konsultację — ocena barku, badanie i plan leczenia dopasowany do Ciebie.
Treści mają charakter informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują konsultacji lekarskiej — o przyczynie dolegliwości i sposobie leczenia decyduje lekarz po badaniu i ewentualnej diagnostyce obrazowej (USG, RTG, MR).