Zerwanie ścięgna bicepsa przy łokciu
Zerwanie dystalnego ścięgna bicepsa w okolicy łokcia — najczęściej przy gwałtownym dźwignięciu; daje nagły ból, „strzał” i osłabienie zginania oraz odwracania przedramienia. To inna sytuacja niż częstsze zerwanie ścięgna bicepsa w barku.
Co to jest?
Ścięgno dystalne mięśnia dwugłowego (bicepsa) przyczepia się do kości promieniowej tuż poniżej łokcia i odpowiada za zginanie łokcia oraz odwracanie przedramienia (obracanie dłoni do góry). Jego zerwanie powoduje istotne osłabienie tych ruchów. To uszkodzenie rzadsze niż zerwanie ścięgna bicepsa w obrębie barku.
Typowe objawy
- Nagły ból z przodu łokcia, często z odczuwalnym „strzałem” przy dźwignięciu.
- Osłabienie zginania łokcia, a zwłaszcza odwracania przedramienia.
- Zasinienie i obrzęk w okolicy zgięcia łokcia.
- Wyczuwalny ubytek ścięgna, czasem przemieszczenie mięśnia ku górze.
- Zmiana kształtu mięśnia na ramieniu.
Częste przyczyny i kto choruje?
Najczęściej zerwanie następuje przy nagłym, dużym obciążeniu zginanego łokcia (dźwignięcie ciężaru wbrew oporowi).
Sprzyja mu wcześniejsze osłabienie ścięgna.
Częściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku, zwłaszcza aktywnych fizycznie.
Jak wygląda leczenie?
W odróżnieniu od zerwania w barku, dystalne zerwanie bicepsa częściej kwalifikuje się do leczenia operacyjnego — zwłaszcza u osób aktywnych — bo daje istotny ubytek siły (głównie odwracania). Operacja polega na ponownym przyczepieniu ścięgna do kości i najlepsze efekty daje wykonana wcześnie.
U osób mniej aktywnych lub z przeciwwskazaniami możliwe jest leczenie zachowawcze, z akceptacją pewnego ubytku siły. O wyborze decyduje lekarz.
Najczęstsze pytania
Czy dystalne zerwanie bicepsa trzeba operować?
Częściej tak niż przy zerwaniu w barku — zwłaszcza u osób aktywnych, bo nieoperowane daje istotny ubytek siły odwracania przedramienia. Decyzję podejmuje lekarz.
Czym różni się od zerwania w barku?
Tu zrywa się ścięgno przy łokciu (dystalne), które mocno wpływa na siłę zginania i odwracania. Zerwanie w barku (głowy długiej) daje zwykle mniejszy ubytek siły i częściej leczy się zachowawczo.
Czy liczy się czas?
Tak — najlepsze efekty daje operacja wykonana wcześnie, zanim ścięgno się obkurczy i powstaną zrosty. Przy podejrzeniu zerwania nie warto zwlekać z konsultacją.
Jak potwierdza się rozpoznanie?
Często wystarcza badanie kliniczne (m.in. test haka); rozpoznanie potwierdza USG lub rezonans magnetyczny.
Masz takie objawy?
Umów konsultację — ocena łokcia, badanie i plan leczenia dopasowany do Ciebie.
Treści mają charakter informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują konsultacji lekarskiej — o przyczynie dolegliwości i sposobie leczenia decyduje lekarz po badaniu i ewentualnej diagnostyce obrazowej (USG, RTG, MR).